Korpus Pomarańczowych Latarni

korpus-pomarańczowych-latarni

„Co moje jest moje. I moje, i moje.
I moje, i moje, i moje.
Nie twoje!”

Powstanie

Larfleeze został stworzony przez Geoffa Johnsa i Ethana Van Scivera i pierwszy raz pojawił się w „DC Universe #0”. Po swoim krótkim wystąpieniu w „DC Universe #0” Larfleeze pojawiał się jeszcze parokrotnie w serii „Green Lantern” w której doczekał się swojego wielkiego wystąpienia w „Green Lanterns #39”, które prowadziło do historii „Pomarańczowy Agent” opisującej historię Larfleeza oraz służącej jako preludium do „Najciemniejszej Nocy”. Później Larfleeze otrzymał swój solowy tytuł, który jednak został wstrzymany po 12 zeszytach.

Historia

Nie wiele wiadomo o przeszłości Larlfeeza, z wyjątkiem tego, że pochodzi z niewiarygodnie długowiecznego gatunku, a sam Larfleeze mówił, że ma kilka miliardów lat. Został odebrany rodzicom z nieznanych powodów i zmuszony do pracy jako niewolnik. Larfleeze spędził lata w niewoli pod rządami sadystycznego władcy. Jakiś czas później, Larfleeze uciekł i stał się ściganym przestępcą. Należał do małej gildii złodziei, która ukradła wiele artefaktów z planety Maltus. W odwecie, Strażnicy Galaktyki nasłali Łowców, by ci ich wyśledzili. Tym którym udało się uciec, odkryli mapę należącą do jednego ze Strażników, Krony. Złodzieje, podążając za mapą, trafili do Systemu Vega, na planetę Okaara, gdzie znaleźli świątynię, a w niej baterię mocy zawierającą pomarańczowe światło chciwości. Czując jak światło „mówi” do nich, złodzieje zaczęli walczyć o nią między sobą, aż nie pojawili się Strażnicy wraz z Łowcami. Ci, którzy próbowali zbliżyć się do baterii, zostali spaleni przez pomarańczowe światło. Obawiając się jego mocy, Strażnicy zaproponowali dwóm ocalałym złodziejom (Larfleezowi i Turpie) układ: w zamian za jeden z artefaktów, które ukradli, Strażnicy przekażą pomarańczowe światło z dwoma dodatkowymi warunkami. Po pierwsze, tak długo, jak pomarańczowe światło pozostanie w Systemie Vega, Strażnicy nie będą się wtrącać. Po drugie, dla bezpieczeństwa innych, światło może zatrzymać tylko jeden z nich. Złodzieje przystali na to, oddając Strażnikom pudełko zawierające w sobie Parallaxa (istotę żółtego światła), po czym rozpoczęli walkę na śmierć i życie, z której zwycięsko wyszedł Larfleeze.

Jakiś czas później Kontrolerzy (odłam Maltusian, którzy nie przenieśli się na Oa) dyskutowali nad swoimi porażkami w starciu z Korpusem Zielonej Latarni, dochodząc do wniosków, że potrzebują źródła energii podobnego do zielonego światła, odkrywając później pomarańczowe światło. Kontrolerzy podążyli za pomarańczowym światłem na Okaare, gdzie w końcu natrafili na pomarańczową baterię mocy. Jak tylko próbowali ją wziąć, zostali zaatakowani i wymordowani przez Pomarańczowe Latarnie Larfleeza. Nie widząc różnicy między Kontrolerami, a Strażnikami Larfleeze uznał, że złamali oni swoje słowo. Gdy jeden z Zielonych Latarni, Stel, tropił członka Korpusu Sinestro, wleciał do Systemu Vega. Członek Korpusu Sinestra został zjedzony przez jeden z konstruktów Larfleeza, a Stel został poważnie ranny i naznaczony symbolem Korpusu Pomarańczowej Latarni. Po tym wydarzeniu Strażnicy dodali czwarte prawo do Księgi Oa, przywracając jurysdykcję Korpusu nad Systemem Vega, po czym Strażnicy rozpoczęli atak na Okaare. Grupa Zielonych Latarni, wraz z Halem Jordanem posiadającym pierścień Niebieskiej Latarni, udała się na Okaare, gdzie zostali zaatakowani przez konstrukty Larfleeza, a Hal Jordan stanął twarzą w twarz z Pomarańczowym Agentem. Widząc pierścień Hala, Larfleeze zapragnął go dla siebie, jednak gdy go dotknął, został odepchnięty przez moc niebieskiego światła. Tworząc topór z pomarańczowego światła Larfleeze pozornie, uciął Jordanowi rękę. Nie przytwierdzony do ciała Jordana niebieski pierścień powitał Larfleeza w szeregach Niebieskich Latarni. Jego głód spowodowany światłem chciwości na chwilę osłabł, jednak okazało się, że to tylko pułapka niebieskiego pierścienia w odpowiedzi na nadzieję Larfleeza na ulgę. Ręka Jordana okazała się nietknięta i ten dołączył do walki razem z Zielonymi Latarniami. Podczas walki Hal Jordan zostaje owładnięty przez pomarańczowe światło po krótkim przejęciu baterii Larfleeza. Okazało się jednak, że Lafrleeze spędził tyle czasu z pomarańczowym światłem, że jest ono teraz częścią niego, przez co bardzo łatwo odzyskał swoją baterię oraz kontrole nad Pomarańczowymi Latarniami. Po bitwie Strażnicy postanowili negocjować z Larfleezem jeszcze raz, jednak szczegóły nowego rozejmu nie zostały ujawnione. Następnie widzimy Larfleeza wysyłającego swój Korpus w kierunku Odymu (planety Korpusu Niebieskiej Latarni).

Podczas „Najciemniejszej Nocy” Larfleeze cieszy się, podczas gdy jego Pomarańczowe Latarnie próbują ukraść centralną baterię Niebieskich Latarni na Odym. Jego radość jest jednak zbyt szybka, kiedy czarne pierścienie wlatują do świątyni na Okaarze, ożywiając tych, których zabił Larfleeze, by dołączyć ich jako konstrukty do swojego korpusu. Widzimy go później, jak ucieka przed Czarnymi Latarniami, które rozproszyły go, powodując zniknięcie jego konstruktów na Odymie. Larfleeze zostaje uratowany przez Atrocitusa, który domaga się, żeby Larfleeze oddał mu swoją baterię. Atrocitus i Larfleeze zaczynają się kłócić, nie zauważając zbliżających się Czarnych Latarni. Obaj zostają uratowani przez Saint Walkera, Hala Jordana, Carol Ferris, Indigo-1 i Sinestro, którzy przybyliby zwerbować ich do pomocy przy zniszczeniu centralnej baterii Korpusu Czarnej Latarni. Obaj antagoniści wydają się trudni do przekonania, jednak Larfleeze zgadza się, kiedy Sayd przyrzeka mu zostać Strażnikiem jego korpusu po pokonaniu Czarnych Latarni. Podczas wydarzeń z Ziemi, Ganthet duplikuje pierścień Larfleeza, aby wzmocnić szeregi korpusów w walce z Nekronem, szukając drugiej Pomarańczowej Latarni na 24 godziny. Duplikat pomarańczowego pierścienia wybiera na swojego nosiciela Lexa Luthora. Pomimo ogromnego konfliktu trwającego wokół nich obaj nosiciele pomarańczowych pierścieni nieustannie ścierają się ze sobą ze względu na swoją nienasyconą chciwość. Na koniec „Najciemniejszej Nocy” Luthor zostaje pozbawiony mocy, a Sayd zgodnie z umową zostaje Strażniczką Larfleeza.

W trakcie „Najjaśniejszego Dnia” Hal Jordan przybywa do Larfleeza, przebywającego w małym miasteczku na Ziemi, aby dowiedzieć się, jak udało mu się zamknąć istotę pomarańczowego światła w jego baterii tak, żeby można było to zrobić z pozostałymi. Jednak za nim Larfleezowi udało się cokolwiek powiedzieć, przybył Hector Hammond. Podczas walki z Larfleezem i Halem Hammond połyka pomarańczową baterię, przez co uwolniony zostaje Ophidian (istota chciwości), który zmienia Hectora w swojego nosiciela i cała walka z Ophidianem nie idzie Halowi i Larfleezowi zbyt dobrze. Ophidian przyznaje, że Larfleeze jest jedyną istotą we wszechświecie, która zdolna była oprzeć się jego mocy, a następnie Ophidian chce połknąć Larfleeza, jednak zostaje powstrzymany przez Jordana. Po czasie pragnienia Hectora Hammonda zaczynają górować, przez co udaje się on do Las Vegas, gdzie przebywała Carol Ferris. Hal i rozhisteryzowany utratą latarni Larfleeze dotarli na miejsce, tam jednak Larfleeze wydaje się nie pamiętać ani o Ophidianie, ani o latarni, ciesząc się z uroków Las Vegas. Larlfeeze na swojej drodze spotyka Drapieżnika (istotę miłości) w ciele Abrahama Pointe’a, który zmusza Pomarańczowego Agenta do odczucia smutku jego pustego serca i przez krótką chwilę Larfleeze myśli o swojej rodzinie. Larfleeze wraz z Halem, Carol i Abrahamem zostają zabrani na Zamaron, gdzie są świadkami mianowania Carol Ferris na nową królową Gwiezdnych Szafirów. Podczas koronacji Larfleeze stwierdza, że on też chce być królową. Pointe ujawnia Larfleezowi, że wie, iż „Larfleeze” nie jest jego prawdziwym imieniem, ten zaś rzuca się na mężczyznę, nie mal zabijając go by ten nikomu nie ujawinł jego prawdziwego imienia. Jakiś czas później na Ziemi, Larfleeze spotyka młodą kobietę będącą nosicielem Adary (istoty nadziei), która wyjawia, że jest tutaj by dać mu nadzieję, mówiąc, że jego rodzice żyją i tęsknią za nim.

Kiedy w trakcie „Wojen Zielonych Latarni” Krona zamyka sześciu Nowych Strażników w Księdze Czerni, Halowi udaje się uciec z ich pierścieniami. Mimo że Hal zniechęca Johna Stewarta do użycia pierścienia ze względu na jego pasożytnicze właściwości, Hal sam później używa pomarańczowego pierścienia w połączeniu z pierścieniem Sinestro, by powstrzymać Zielone Latarnie wystarczająco długo, by Guy Gardner mógł uwolnić Parallaxa (istotę strachu) z centralnej baterii mocy i uwolnić Zielone Latarnie spod kontroli umysłu. Kiedy Larfleeze zostaje uwolniony z Księgi Czerni, jego pomarańczowy pierścień powraca do niego, ale przestraszony Larfleeze mówi: „Trzymaj się ode mnie z daleka!” i próbuje od niego uciec. Jednak kiedy pierścień znów trafia na jego palec, Larfleeze mówi swoje rozpoznawalne: „To moje!”.

W New 52 Kyle Ryner stał się magnezem dla pierścieni innych korpusów, przez co musiał stanąć do walki z Arkillo (członkiem Korpusu Sinestro), Bleez (Czerwoną Latarnią), Munkiem (członkiem Plemienia Indygo) i Fatality (Gwiezdnym Szafirem) z pomocą Saint Walkera z Korpusu Niebieskiej Latarni próbował dotrzeć na Oa, by uzyskać odpowiedzi na to, co się z nim dzieje. Po drodze napotykają pomarańczowy pierścień, dochodząc do wniosku, że skoro istnieje tylko jeden, Larfleeze musi nie żyć. Później okazuje się, że ten pomarańczowy pierścień to tak naprawdę Glomulus, jeden z konstruktów Pomarańczowych Latarni Larfleeza. Wkrótce po tym odkryciu na Oa pojawia się Larfleeze, atakując Strażników, twierdząc, że chcieli odebrać mu jego pierścień i oddać go Kyle’owi. Jednak podczas dochodzenia na Orrery, które wydawało się odpowiedzialne za dziwne zachowanie pierścieni, okazuje się, że mieszkańcy Orrery i ich opiekun Archanioł Invictus są świadomi istnienia Larfleeza, nazywając go „Bestią”. Okazało się, że to przez Larfleeza Invictus został wyrzucony ze wszechświata i wróciłby się zemścić. Invictus został powsztrzymany przez Nowych Strażników, za nim udało mu się zniszczyć System Vega.

Jakiś czas później Kyle Ryner dowiaduje się, że musi opanować wszystkie siedem kolorów emocjonalnego spektrum, żeby pokonać Trzecią Armię, więc udał się do Larfleeza po pomoc. Choć początkowo Larfleeze nie chciał dzielić się swoją mocą, zgodził się, gdy Carol Ferris zaproponowała mu pomoc w odnalezieniu jego wciąż żyjącej rodziny. Pomimo tej oferty Larfleeze zgadza się podzielić z Kylem swoją mocą tylko wtedy, jeśli temu uda się go pokonać i naładować pierścień z pomarańczowej baterii, co udaje się Kyle’owi, kiedy Larfleeze walczy z członkami Trzeciej Armii. Gdy Larfleeze zostaje schwytany przez Volthooma, mianującego się „Pierwszą Latarnią”, który chciał posiadać całe emocjonalne spektrum dla siebie. Volthoom próbował uwięzić Larfleeza w różnych iluzjach, gdzie nigdy nie padł on ofiarą pomarańczowego światła, lub gdzie udało mu się ukraść niebieski pierścień Hala. Jednak iluzje nie podziałały na Larfleeza ze względu na jego silną więź z pomarańczowym pierścieniem. Po klęsce Trzeciej Armi, pokonaniu Volthooma i śmierci Strażników, Larfleeze zgadza się uwolnić Sayd, by ta mogła dołączyć do Gantheta. Sinestro zgodził się oszczędzić im losu pozostałych Strażników pod warunkiem, że ci nigdy nie powrócą na Oa.

W Rebirth do tej pory dane nam było zobaczyć Larfleeza jedynie raz, kiedy razem z Brainiaciem 2.0 udało mu się złapać Zielone i Żółte Latarnie w zminiaturyzowanej przez Brainiaca planecie Xudar.

Moce

Pomarańczowy Agent jest jedynym posiadającym moc pomarańczowego pierścienia chciwości. Pomarańczowy pierścień dzieli podstawowe umiejętności takie jak latanie, ochronna aura i tworzenie konstruktów z innymi pierścieniami. Jednak jego unikalną cechą jest to, że potrafi skraść tożsamość każdego, kogo zabije. Po śmierci tych osób do pierścienia dodawane są ich konstrukty, które tworzą Korpus Pomarańczowych Latarni. Pomarańczowe Latarnie w ten sam sposób mogą kraść tożsamości innych osób dla Larfleeza. Pomarańczowe światło może także pochłaniać konstrukty zbudowane z zielonego światła, jednak jest wrażliwy na niebieskie i fioletowe światło. Moce Larfleeza są wzmacniane poprzez jego ciągły kontakt z baterią mocy do tego stopnia, że może on utrzymać swoje konstrukty, nawet jeśli są one oddzielone o tysiące kilometrów. Kontrola Larfleeza nad pomarańczowym pierścieniem jest tak silna, że jako jedyny był zdolny do zatrzymania swojego pierścienia, kiedy Kyle Ryner zaczął przyciągać pierścienie innych korpusów. Przez kontakt z pierścieniem Larfleeze posiada nienasycony głód, który jest efektem ubocznym pomarańczowego światła. Pomarańczowy pierścień może byś zakwalifikowany (razem z pierścieniem indygo) jako jeden z dwóch pasożytniczych pierścieni, które zmieniają właściciela, by pasował do emocji, zamiast szukać nosiciela, który utożsamia tę emocję. Jednak w przeciwieństwie do pierścienia indygo, nosiciel tego pierścienia zachowuje świadomość podczas jego używania.